-
Colloquia de munere
Colloquium de munere alicubi:
„Praesens dominus meus? Multa ei sunt vitiosa – haec et illa desunt, et denique…“
„Bene, communicabimus.“
Ecce rescissio. Opinor, quodam modo, rationi consentaneum esse.
Censeo errorem esse de praesenti aut priore conductore tuo male loqui. Causae erunt discedendi, sed si animum intendis in omnia quae alibi male se habent potius quam in ea quae tu ipse consequi aut conferre cupis, certe bonam famam non facies.
Fidelitas et quaedam observantia erga priores conductores, mea sententia, sunt et necessariae et indicium artis bene gestae.
Tempus quod una egistis certe non omnino malum fuit, et aliquando fortasse una in spiritu fiduciae laboravistis atque, optime quidem, tempora laeta communicavistis. Hoc meminisse modum agendi reverentem testatur, qui etiam in novo munere magni momenti est.
Quid censetis? Licetne priorem conductorem tuum in colloquio de munere reprehendere?
Ex serie: Tessera: ## conducit Senex aliquatenus – fortasse non omnino, sed certe argumentum in delectu.
Ignosce, nullae responsiones repertae sunt.
Intra ut respondeas.