-
Relatio mediae anni: ita an non?
Finge te munus alicubi petere, et responsum sequens accipere: „Quaesumus, testimonium interim a praesenti conductore tuo submittas.“
Pah! Quid nunc? Neminemne certiorem fecisti te circumspicere? Scilicet, licet tibi aestimationem interim quandocumque petere – sed quisnam re vera id facit sine dubitatione? Et si praefectus tuus tum roget, „Cur? Num alibi quaeris?“ res aliquantum incommoda fit…
Mea sententia, relationes mediae sessionis eadem vitio laborant ac relationes finales: saepe enim sunt generales et ad unum modum factae, neque ullum verum emolumentum afferunt. Satis enim scimus quam sinceri et quam singulorum necessitatibus accommodati re vera sint.
Ut societas, nullum petentem commendationem ad tempus peterem. Cur aliquem in condicionem incommodam inducas, cum per colloquia aperta vel etiam probationes aut testimonia multo plura cognoscere possis?
Quid censetis? Relationes intermediae – pro an contra?
-
II responsa
-
Priusquam quemquam conduco, priores eius conductores interogo – nec de tutela datorum mihi cura est!
Charta patiens est; mendacium dicere licet, sed per telephonum statim cognoscis quod scire debes!
-
O ita, hoc modo facere potes, sed ego hoc modo numquam antea feci – mihi est nova ratio... Salutem plurimam, Carolus Schneider
Intra ut respondeas.
Deutsch 
Български 
简体中文 
香港中文 
繁體中文 
Hrvatski 
Čeština 
Dansk 
Nederlands 
English (UK) 
Suomi 
Tagalog 
Ελληνικά 
Français 
हिन्दी 
Bahasa Indonesia 
Irish 
Italiano 
日本語 
Latin 
Luxembourgish 
Polski 
Português 
Română 
Русский 
Slovenčina 
Slovenščina 
سنڌي 
Español 
Svenska 
தமிழ் 
ไทย 
Українська 
اردو 
Tiếng Việt 
ქართული