-
Tussentijds rapport: ja of nee?
Stel je voor dat je ergens solliciteert en je krijgt het volgende antwoord: „Gelieve een tussentijds getuigschrift van je huidige werkgever in te dienen.“
BÄÄÄM! En nu? Je hebt tegen niemand gezegd dat je op zoek bent naar iets anders! Je hebt natuurlijk het recht om op elk moment een tussentijds beoordelingsrapport te vragen – maar wie doet dat nu zomaar? En als je baas dan ook nog vraagt: „Waarom? Ben je soms op zoek naar iets anders?“, wordt het ongemakkelijk…
Tussentijdse rapporten hebben naar mijn mening hetzelfde probleem als eindrapporten: ze zijn vaak algemeen, gestandaardiseerd en bieden geen echte meerwaarde. Hoe eerlijk en individueel dat is, weten we natuurlijk wel.
Als bedrijf zou ik van geen enkele sollicitant een tussentijds getuigschrift vragen. Waarom zou je iemand in een ongemakkelijke situatie brengen, als je door open gesprekken of, als je wilt, tests of referenties toch al veel meer te weten komt?
Wat vinden jullie ervan? Tussentijdse rapporten – ja of nee?
-
2 reacties
-
Voordat ik iemand aanneem, bel ik zijn vorige werkgevers op; privacy kan me dan ook niets schelen!
Op papier kan je je tijd nemen, je mag er liegen, maar aan de telefoon kom je snel te weten wat je moet weten!
-
O ja, dat kan inderdaad, maar ik heb het nog nooit zo gedaan; het is een nieuwe aanpak voor mij … Met vriendelijke groeten, Karl Schneider
Log in om te reageren.
Deutsch 
Български 
简体中文 
香港中文 
繁體中文 
Hrvatski 
Čeština 
Dansk 
Nederlands 
English (UK) 
Suomi 
Tagalog 
Ελληνικά 
Français 
हिन्दी 
Bahasa Indonesia 
Irish 
Italiano 
日本語 
Latin 
Luxembourgish 
Polski 
Português 
Română 
Русский 
Slovenčina 
Slovenščina 
سنڌي 
Español 
Svenska 
தமிழ் 
ไทย 
Українська 
اردو 
Tiếng Việt 
ქართული